|
เหตุแผ่นดินไหวรุนแรง 9.3 ริกเตอร์ที่เกิดบริเวณนอกชายฝั่งทางด้านตะวันตกเกาะสุมาตราของอินโดนีเซีย เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ปี 2547 ส่งผลให้เกิดคลื่นยักษ์สึนามิที่มีความสูงกว่า 30 เมตร ซัดเข้าถล่มชายฝั่งของหลายประเทศที่ตั้งอยู่รายรอบมหาสมุทรอินเดีย ทำให้มีผู้เสียชีวิตและสูญหายราว 230,000 คน โดยอินโดนีเซีย ไทย ศรีลังกา และอินเดีย เป็น 4 ประเทศที่ได้รับความเสียหายหนักที่สุดในครั้งนั้น และถือเป็นหนึ่งในภัยธรรมชาติครั้งรุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ พิบัติภัยจากคลื่นสึนามิถือเป็นภัยธรรมชาติร้ายแรงมากที่สุดเท่าที่ประเทศไทยเคยได้รับ *ธรณีพิบัติภัย หมายถึง ภัยธรรมชาติที่เกิดจากกระบวนการทางธรณีวิทยา เช่น แผ่นดินไหว สึนามิ หลุมยุบ (sinkhole) ดินถล่ม (landslide) หิมะถล่ม ภูเขาไฟระเบิด เป็นต้น |
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
งานฟื้นฟูช่วงที่ 1 โดยอาสาสมัครไซแอนโทโลยี
ช่วงสองสัปดาห์แรกหลังเกิดเหตุ: ช่วยจัดการสภาพความโกลาหลต่างๆ ให้เป็นระเบียบ จัดหาสิ่งของที่ต้องใช้ในพื้นที่ เช่น คอนเทนเนอร์บรรจุศพ รถเครนเพื่อยกคอนเทนเนอร์ จัดทำชั้นวางศพในคอนเทนเนอร์ ให้แอสซิสต์กับญาติผู้เสียชีวิตและเจ้าหน้าที่จากหน่วยงานอืน ฯลฯ |
|
|
|
|
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
งานฟื้นฟูช่วงที่ 2
ช่วงเดือน- สองเดือนแรกหลังเกิดเหตุ: จัดหาน้ำดื่มซึ่งขาดแคลนมาก ให้กับผู้รอดชีวิตที่อยู่ในแคมพ์ เริ่มอบรมคนจากกรุงเทพเรื่องไดอะเนติกส์ และส่งคนลงไปช่วยฟื้นฟูสภาพจิตใจผู้รอดชีวิต |
|
|
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
งานฟื้นฟูช่วงที่ 3
ช่วงสี่เดือน-ประมาณแปดเดือนต่อมา: จัดหาสิ่งของจำเป็นต้องใช้ อบรมชาวบ้านให้กับแอสซิสต์ และกระบวนการออดิตไดอะเนติกส์ เพื่อให้พวกเขาช่วยกันฟื้นฟูสภาพจิตใจของกันและกันหลังเกิดเหตุการณ์ |
|
|
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
